okuduklarımız, dinlediklerimiz, izlediklerimiz, . . . hepsi bir birinden güzel ve ya kötü, hangisini sevsek ya da nefret etsek bilemiyoruz. ama gerçeğe döndüğünde ne sadece güzel ne de kötü tarif etmeye yetmiyor. neresinden tuttuysanız hep o köşeye dair bir fikrimiz oluyor.
istiyorum ki bir konuya dair tek bir fikrim olsun. iyi olsun kötü olsun ama tek olsun. köşe değiştirmekten, herkese hak vermekten, herkese hak verip verip ortadaki sıkıntının sikintilerini bulamamaktan yoruluyorum.
ben yoruldukça değişiyorum. olmadığım biri haline dönüyorum. önemsemiyorum, boş veriyorum, kalp kırıyorum, BENCİLLEŞİYORUM!
istemediğim, sevmediğim insanlara dönerken hala onları kınamak istemiyorum.
evlilik ve aile  müessesi hakkında şu an yeterince karışığım daha fazlasını bünyem kaldırmıcak, özellikle bizimkilerle ilgili.

kimse ben istemeden beni sevmesin!