.                       inceleşti yabancılaştı
                                                                      gidecek miyiz yoksa  .                                             hiçlik değişti yokluk değişti    .
                      nasıl gördüğün düşü yeniden istersen 
                                                              .   zamanı gelince nasıl terk eder kuşlar
seni sevdiğimi anladığım günden beri  .
                                                                            yaşıyor muyuz unutacak mıyız yoksa  .

ileride (okulu bitirebilirsem tabi) psikolog olduğumda baktım olmuyor yardımcı olamıyorum gelen insanlara götürüp bir mutfağa bırakıcam. önüne de ıspanak, hamur, un, çikolata, . . . ne varsa yığıcam . girişe de kocaman bir yazı : ''dağıtabildiğiniz kadar dağıtın bulaşıklar bize aittir ! '' artık dahada yardımcı olamazsam diyecek sözüm yok hakim bey !

everybody lies'' başka söze ne hacet !!!

bir tiyatro hocasının önünde şiir okudum ve bana hissiz dedi ne yapalım yani aşık olunacak adam karşımıza çıktıda bizmi hislenmedik ??? sorarım .

bir insanı ilk tanıdığın andaki hislerini değiştiremiyorsun ya ne fenadır o öyle. bilinçaltı kaydetmiş bir kere doğruluğu önemli değil senin gerçeğin artık o düşünce. geçmiş olsun  

.herkesin hayatı ayrı bir şarkıdır duyabilene.

             Like a soul without a mind In a body without a heart I'm missing every part

biri kar küremi ters çevirdi ortam hareketli, eğlenceli, karışık, . . . seviyorum bu tempoyu, izmirde olmayı, geride bıraktıklarımı, izmiti buradan seyretmeyi . zakkumun albümüde çıkıyor ohh değme keyfime ~
 http://www.youtube.com/watch?v=xdpcjtRW2jY

''ben sana tır alsam senin ayakkabıların ve ojelerin yine sığmayacak.'' demişti babam bir keresinde adam haklıymış yahu. az önce bir bavul ve el çantası hazırlamışım evlere şenlik. annemin gülmekten migreni tuttu, ben gülerken yere düştüm hafif yaralı, . . .  az kalsın kocaeli ayağa kalkıyordu . şimdi tek dileğim havaalanında o çantaları her hangi bir sebepten açmasınlar. yoksa hem gülmekten beni yerden toplayamazlar hemde bu akşama olan özlemimden  ağlamamı durduramazlar .  bundan sonra her bavul toplayışımda ben bu geceyi hatırlarım . madem hatırlarım fondada bu çalsın o zaman iyi geceler

*

Pablo Neruda başka ama bu satırı bambaşka:
''ağır ağır ölür yolculuğa çıkmayanlar, okumayanlar, müzik dinlemeyenler, gönlünde incelik barındırmayanlar. ''

belkisi falan yokmuş herkes bir şekilde kendi seçtiği hayatı yaşıyormuş.offlanmaları puflanmaları bir yerden sonra insanın ayna karşısında kendi suratına yapması gerekiyormuş .
sevgiler 

yaşamak alışmalardan sonra alıştığın
her şeyle savaşmaktır®