ileride (okulu bitirebilirsem tabi) psikolog olduğumda baktım olmuyor yardımcı olamıyorum gelen insanlara götürüp bir mutfağa bırakıcam. önüne de ıspanak, hamur, un, çikolata, . . . ne varsa yığıcam . girişe de kocaman bir yazı : ''dağıtabildiğiniz kadar dağıtın bulaşıklar bize aittir ! '' artık dahada yardımcı olamazsam diyecek sözüm yok hakim bey !