en acısı da bilmek
ne kadar ülke geçersen geç, kaç il sınırı değiştirirsen değiş kaçamamak. kaçtığın şeyi gittiğin yerlere, gece yastığına, gündüz yanına alıyorsan beş duyu organını boş verip yine de algılayabiliyorsan, daha da beteri hissedebiliyorsan zamanın geçmesi ya da zamanın sana geçmesi pek bir şey ifade etmeyecek. hatta o kara delik içine çekmişse seni zaman dursun diye dua edersin. edersin tabi yanındaysa istediğin, için de (u)mutluysa, yüzündeki gülümsemeye gerek kalmaz ki gözlerin gülerken. edersin de zamanla beddua etmeyi de öğrenirsin. için yanarken, her bir etinin ayrı ayrı acıdığını hissederken bir numaralı işkenceciden daha cani olursun ama sırf kendi canını yakarsın O'nun canını yaktın diye.
dua edersin, hayal edersin, işkence edersin kendine, beddua edersin, hayret edersin evrenin düzenine, ... ve bulunduğun her eylemden arda kalanları atamazsın, yok sayıp unutamazsın. her .....yı yolasın gelir de her .... o ..... değildir. bilirsin ama ayıramazsın. yani bildiğini ortadan kaldıramadığın gibi çoğaltırsın, her ana yayarsın.
bir süre sonra o kadar çak şey bilirsin ki... o kadar önemli olan gereksiz ayrıntı hayat anlarına tanık olursun ki için daha da yanar.

çünkü; bilirsin ki ne kadar ülke geçersen geç, kaç il sınırı değiştirirsen değiştir istediğin o bildiklerinde saklı kalacaktır.