11 Mayıs 2013

 bu bir öfke yazısı. ben annemle konuşup ona ulaşabiliyorken hatayda (ve bu dünya üzerine belkide gelmiş geçmiş milyonlarca insanın,annenin) çocuklarına artık hasret kalması, ve bunun hep dünyevi boş şeylerden, mallardan, politikalardan, . . .  oluşu acı ve öfkemin sebebi. her kim, ne kadar kötü olursa olsun ya da ne kadar iyi  evlat acısıyla sarsılmasına tahammülüm yok. üstelik bunların günümüzde maçlarla, tv programlarıyla, yavşak, gevşek politikacılarla kapatılması, insanların taraf olarak değil de olan bu olaylara yapıdan itibaren/olgu olarak karşı çıkmaması, en basitinden konuşmamasına sinir oluyorum. beğenelim beğenmeyelim hepimiz bir annenin babanın çocuklarıyız. hepimiz bir şekilde hayatta küçücük bir obje dahi olsa bir şeylere kıymet vermişliğimiz var ki bugün hatayda insan söz konusuydu. birilerinin kardeşiydi ölenler, birilerinin çocukluk arkadaşı, daha  yürüyemeyen bebekler vardı başka ölümlerde, ya da olanın bile farkında olamayacak kadar engelli insanlar. hiç biri/hiç birimiz bu dünyaya sevdiklerimizden, ruhumuz bedenimizden, ellerimiz sevdiklerimizin elinden ayrılsın diye gelmedik. politika üzerinden yürüyen saçma yorumlar,  bu olaylardan kolaylıkla pay çıkarabilen siyasal düzen/partiler, bulunduğu konumda çevresine gerekli belge ve bilgileri iletmeyen ^medya^, ve bu sistemin içine dahil olmuş çarkın dönmesini sağlayan işleyip kendine rant çıkaran ve bu sayede bölünme eyleminden öte insanların düşünce yapısını da bölerek kısır bir döngü oluşturup insani değerleri yok eden her şeyden nefret ediyorum. keşke nefretimiz, acılarımız hataydaki, roboskideki, savaşlardaki, katliamlardaki,... annelerin/ailelerin/insanların acısını azıcık olsa hafifletseydi bari. ya da bunlara dur diyebilen insanlar çarkı çevirmeye çalışan bir insanın düşüncelerini etkileyebilseydi ve yaptığı eylemi değiştirebilseydi.
kısacası gülşenin deyimiyle ben bazı insanların vicdanını acıtmak istiyorum. acısın ki ne olduğunu ne bittiğini aslında başkalarının da canlarının olup, yandığını anlasınlar istiyorum.
anneler günü dileğim budur.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder