bazı insanlar tarihte çağ açıp kapamışlar. bende kendi hayatımın padişahı, şahı olduğumdan bir çağı daha kapadım. hiç acımadım, yalan, en çok kendi canımı acıttım. çok uzattım belki ama topladığım anılarla çağlar ötesine gittim ben. her ne yapıyorsam bırakmıyorum sadece vazgeçiyorum. bazı şeylerin tadında, tahtında kalması için bencilliğime son veriyorum. sadece bu. buradaki 4-5 yazıyı taslak yaptım mesela, rakı kapaklarını başucumdan alıyorum, şarkılarıma bir çeki düzen veriyorum. . .
hangi çağa geçtiğimi bilmesem de nasıl bir savaştan yaramla beremle  sağ kurtulduğumu biliyorum. bir kutuda anılarım, hepsinin üzerine en sevdiğim parfümden sıkıp kapağını kapatıyorum. işin en acı tarafı da bunu zorunluluktan değil isteyerek yapıyorum. istettirene sağlık.