bu sıralar  bu siteyi çok pis takip ediyorum bir de 16 saattir bu şarkıyı söylüyorum ayrınca erken yatmam yatmam gerekiyor ama ben hala bunlara devam ediyorum.  .zor.

dönüp dolaşıp aynı şarkıları dinliyorum, aynı yollardan geçiyorum kısa diye,  aynı insanlarla gülüyorum rahat rahat, aynı bardaktan içiyorum suyumu anıları var diye,  falan işte ama  mutlu oluyorum bu olaydan garip  .

çocuklar not korkusu, hoca baskısı olmadan müzik eşliğinde neler yapıyor neler . 3 haftadır TEGV'de düşler atölyesi etkinliğine giriyorum ( ben dediysem tek değilim yanımda bir arkadaşım daha oluyor ) biz mi onlara bir şey katıyoruz yoksa onlar mı bize öğretiyorlar orada kafam çok karışık. bizim sınıflarımızdaki öğrenciler bölgenin sorunlu okullarından geliyorlar . (sorunludan kastım aileden çevreden kısacası hiç kimseden takdir görmemiş , kendine olan inancını her göstermek istediğinde kimsenin ilgilenmediği ) ama onlara kendi isimlerinin yazdığı bir kart veriyoruz yakalarına asmaları için, en ufak bir kararda bile onların fikirlerini dinliyoruz, anlaşmalarımızın altına imzalarını attırıyoruz (imza olarak o kadar güzel şeyler yapıyorlar ki o kağıda yıldız, güneş, ... )ve en önemlisi bize yeşil bir ağaç çizin demiyoruz ; bize kendi ağacınızı çizer misiniz diyoruz . ve sonuç hayal güçlerimizin ötesinde oluyor her seferinde. tabi boya yaparken ya da etkinlik sırasında dağılan atölyeyi yine beraber çocuklarla temizliyoruz. ilk başladığım gün çocuklar temizleyemez sonra biz gönüllüler tekrar sileriz diye düşünüyordum ama benden ( ve yüksek ihtimalle sizden) daha iyi temizliyorlar. ellerindekinin kıymetini bilmek mi yoksa mutlu oldukları yeri tekrar bulabilme isteğimi bilemiyorum hislerini ama şu bir gerçek ki  dünyayı çocuklara bırakabilsek ya da onların içindeki çocuğu öldürmeden büyütebilsek yaşadığımız yarler çok daha yaşanası ve renkli olacak .  

ben izmirdeyken aldığım her nefes daha güzel geliyor. vapur değişik formüllü bir suyun üstünde gidiyor sanki. ya da insanlar farklı bir maddeden yapılma. sokak taşları her adımda başka bir yere götürüyor gibi. izmirdeki her şey ayrı bir masaldan çıkma gibi.

Ben seni severim sevmesine de toplum buna hazır değil

Nükleer denemeler kyoto sözleşmesi küresel ısınma falan.

Belki sen çok küçüksün belki benim ruhum ölü

Biraz Nietzsche biraz Kant kafan karışmış belki

Parlıamanet'i de bozdular tutunacak dalımız mı kaldı?

Pavyonda tanıdığım bilge bir pezevenk vardı!

Kötü kitaplar okumak kötü yaşamak gibidir derdi.

İyi kitaplar okudum bir b.ka yaramadı..

Ben seni severim aslında da düzenim bozulur diye korkuyorum

Durduk yere başımıza saçma sapan bir aşk çıkar

Sinemaya gitmeye ele ele tutuşmaya falan kalkarız

İşin yoksa çiçek al,saç tara, parfüm sık.

Küsmesi,barışması,ayılması,bay

ılması

Hatta eninde sonunda kaçınılmaz ayrılması

Meyhanede tanıdığım gerzek bir filozof vardı!

Güzel kadınlar insanın ömrünü uzatır derdi.

Bir sürü güzel kadın girdi hayatıma

Hepsi ağzıma s.çtı..

Ben seni severim belki de rabbim buna hazır değil.

Her şeyin güzelini sever o ideal birliktelikler ister

Seninle benim yan yana oturacağımız çekyata

Ne ilahi adalet sığar ne de diyalektik..

İçime çöreklenmiş sığ bir sığır var benim.

Ben seni severim sevmesine de

İş çıkarmasana şimdi ne gerek var güzelim..

                                                                                                     Ah Muhsin Ünlü

böyle bir yer aslında benim yaşadığım ...

odun insanın hisli kardeşi diye bu şiiri yazana derler .
kardeşim sağ olsun artık benim için yazılan bir şiir var :
I dreamed of establishing a life.
Perhaps I'm a unlucky man,
Dont think that,
The difficulty of loneliness.
You've been my dream when I was young.
I know, be able to pass our lives together.