çocuklar not korkusu, hoca baskısı olmadan müzik eşliğinde neler yapıyor neler . 3 haftadır TEGV'de düşler atölyesi etkinliğine giriyorum ( ben dediysem tek değilim yanımda bir arkadaşım daha oluyor ) biz mi onlara bir şey katıyoruz yoksa onlar mı bize öğretiyorlar orada kafam çok karışık. bizim sınıflarımızdaki öğrenciler bölgenin sorunlu okullarından geliyorlar . (sorunludan kastım aileden çevreden kısacası hiç kimseden takdir görmemiş , kendine olan inancını her göstermek istediğinde kimsenin ilgilenmediği ) ama onlara kendi isimlerinin yazdığı bir kart veriyoruz yakalarına asmaları için, en ufak bir kararda bile onların fikirlerini dinliyoruz, anlaşmalarımızın altına imzalarını attırıyoruz (imza olarak o kadar güzel şeyler yapıyorlar ki o kağıda yıldız, güneş, ... )ve en önemlisi bize yeşil bir ağaç çizin demiyoruz ; bize kendi ağacınızı çizer misiniz diyoruz . ve sonuç hayal güçlerimizin ötesinde oluyor her seferinde. tabi boya yaparken ya da etkinlik sırasında dağılan atölyeyi yine beraber çocuklarla temizliyoruz. ilk başladığım gün çocuklar temizleyemez sonra biz gönüllüler tekrar sileriz diye düşünüyordum ama benden ( ve yüksek ihtimalle sizden) daha iyi temizliyorlar. ellerindekinin kıymetini bilmek mi yoksa mutlu oldukları yeri tekrar bulabilme isteğimi bilemiyorum hislerini ama şu bir gerçek ki  dünyayı çocuklara bırakabilsek ya da onların içindeki çocuğu öldürmeden büyütebilsek yaşadığımız yarler çok daha yaşanası ve renkli olacak .