çok karışık buralar her şeyden biraz var bir benden eksik . herkes haklı bir ben suçlu . herkes mutsuz bir ben mutlu . bir boşaltsam içimi alıcak kişi yok . insan aynı anda iki zıt duyguyu yaşayamaz yaşamamalı . nefret ederken haklı çıkarmamalıyım kimseyi, gözlerimle gülerken içimden sövmemeliyim ya da sıkıca sararken içim ve kalbim uzaklaşmamalı . bu kadar kaçmak isterken buradan aradığım düzen bu olmamalı . herkesi sorgulayıp sonunda kendimde suç bulmayacağım bir yer itiyorum içimi açıp yanında katılana kadar gülebileceğim biri var ama ben aç gözlü bir insanım daha fazlasını ve arkada bıraktıklarımı da istiyorum . ben mutlu olduğum yere gidiyorum ama bir parçam arkada kalmasın, herkes kendi diyarında mutlu olsun, ve kimse birbirini gereğinden fazla sevmesin  . ütopyalar bunun için güzel